Geen enkel algoritme geeft je dit gevoel

Dit artikel is geschreven door Mart. Mart is onze gastheer die je elke activiteit gaat ontmoeten.

Stel je voor. Je staat aan het roer van een klipper. De wind staat goed. De zon staat hoog. Je voelt de warmte op je gezicht, het touw in je handen, de lichte weerstand van het water onder de kiel.

En naast je staat iemand die je 24 uur geleden nog niet kende.

Dat is het moment waarop ik altijd denk: geen enkele app ter wereld kan dit organiseren.

Wat een scherm niet kan

Een datingapp kan je profielen tonen. Foto’s, teksten, hobbys. Het kan je matchen op basis van wat je invult over jezelf. Maar het kan je nooit laten voelen hoe iemand reageert als de wind ineens draait. Of hoe iemand lacht als het schip een onverwachte deining maakt. Of hoe iemand zijn hand uitsteekt om je te helpen als je voor het eerst het roer overneemt.

Die dingen gebeuren in het echt. Op het water. In de zon. Met zout in de lucht en de Waddenzee om je heen.

En het zijn precies die dingen die je iemand leren kennen op een manier die tien gesprekken via een scherm nooit zouden kunnen.

De kapitein aan boord

Ergens tijdens deze mini vakantie is het mogelijk dat de schipper je het roer aanbiedt.

Niet iedereen durft meteen. Maar wie het wél pakt, voelt iets verschuiven. Je staat ineens ergens voor. Je houdt de koers. Je kijkt vooruit. En de mensen om je heen kijken naar jou.

Dat is een simpel moment, maar het doet iets. Met je houding, met je gevoel, en met hoe anderen je zien. Er is iets onmiskenbaar aantrekkelijks aan iemand die het roer pakt en gewoon stuurt.

Ik zie het keer op keer. De schroom die er ’s ochtends nog was, is ’s middags op het dek volledig verdwenen.

Zomer op het water voelt anders dan zomer op de wal

Er is een verschil tussen een terrasje in de zon en de zon op het water.

Op het water is er geen straatgeluid, geen voorbijgangers, geen telefoon die trilt met meldingen. Er is wind. Er is licht dat op het water kaatst. Er is de klipper die langzaam door het landschap glijdt terwijl jij nergens anders naartoe hoeft.

Die combinatie, warmte, ruimte en rust, doet iets met mensen wat je in een stad of een café niet snel terugvindt. Het haalt de ruis weg. En zonder ruis worden gesprekken anders. Dieper. Echter.

Mensen vertellen me dat ze zich op het water lichter voelen dan thuis. Niet omdat er iets bijzonders is gebeurd, maar gewoon omdat ze er even helemaal bij waren. Aanwezig. In hun lichaam. In het moment.

Het verschil tussen gematcht worden en echt ontmoeten

Op een app kies je op basis van wat je ziet. Een foto, een tekst, een leeftijd. Je maakt een oordeel voordat er ook maar iets heeft plaatsgevonden.

Op het water gaat dat anders. Je ontmoet iemand terwijl je allebei bezig bent. Terwijl je allebei de wind voelt en het water ziet en soms allebei een beetje zout op je lippen hebt. Er is een gedeelde ervaring nog voordat er ook maar een woord is gewisseld.

En in die gedeelde ervaring zit de basis voor iets wat een match nooit kan zijn: echte kennis van wie iemand is.

Niet wie iemand zegt te zijn. Maar wie iemand is als de dag tegenzit, als de deining groter is dan verwacht, als iemand iets doet voor een ander zonder dat erom gevraagd werd.

Dat zie je op het water. Dat zie je niet op een scherm.

Drie dagen die meer opleveren dan maanden swipen

Ik hoor het regelmatig van mensen die het zeilweekend hebben gedaan nadat ze maanden op apps hadden gezeten. De vermoeidheid van het swipen, het afwachten, het gevoel dat contact altijd vluchtig bleef.

En dan drie dagen op de Waddenzee. Zon op je gezicht. Zout in de lucht. Het roer in je handen. Mensen om je heen die echt aanwezig zijn.

Ze komen thuis en zeggen: dit voelt anders. Dit voelt echt.

Dat is precies wat ik wil dat iedereen een keer voelt.

Zie je snel op het water?
Mart